Kort antwoord
Een klein oppervlak, zoals een toilet of berging, kunt u met de juiste voorbereiding zelf egaliseren. Bij grotere ruimtes gaat het vaker mis: de egaline moet in één doorgaande gang worden gegoten, met de juiste hoeveelheid water en op een goed voorbereide ondergrond. Fouten zijn achteraf lastig te herstellen, omdat de egaline er dan eerst weer uit moet.
Waar gaat het vaak mis?
- Geen of de verkeerde primer: de egaline hecht niet goed, droogt te snel of krijgt luchtbellen.
- Te veel water: de mortel wordt dunner en loopt mooi, maar wordt zwakker en kan gaan zanden of scheuren.
- Te kleine porties: wie met emmers werkt, krijgt naden tussen de porties die al beginnen uit te harden.
- Slechte voorbereiding: lijmresten, stof of een zwakke bovenlaag laten de egaline later loskomen.
- Randen en drempels: de egaline loopt weg onder deuren of in kieren als die niet zijn afgedicht.
Wanneer kunt u het zelf doen?
Bij een klein oppervlak, een stevige en schone ondergrond en een laag van een paar millimeter is zelf egaliseren goed te doen. Volg het technisch blad van de egaline precies: de hoeveelheid water, de primer, de laagdikte en de verwerkingstijd.
Wanneer laat u het beter doen?
- Bij een woonkamer, verdieping of open ruimte die in één keer moet.
- Als er eerst een oude vloer of lijmresten verwijderd moeten worden.
- Bij een lastige ondergrond, zoals tegels, hout of anhydriet.
- Als er PVC, marmoleum of parket op komt en de eisen aan de vlakheid hoog zijn.
Een vakman mengt de egaline machinaal in een constante verhouding en kan zo grotere vloeren in één keer gieten.
Veelgestelde vragen
Wat als zelf egaliseren mislukt is?
Kleine oneffenheden kunnen soms worden geschuurd. Laat de egaline los of zit hij vol scheuren, dan moet hij er meestal uit voordat er opnieuw kan worden geëgaliseerd.
